Phainomena: Zeus ile Başlayalım

Aratos'un Phainomena'sının bu ünlü açılış dizeleri, kadim dünyada o denli çok alıntılanmıştır ki, ikinci yüzyıl Hıristiyan apolojisti Antakyalı Theophilos bile Autolykos'a adlı eserinde bunlara başvurur, ve Aziz Pavlus Atina'daki Areopagus konuşmasında (Elçilerin İşleri 17:28) doğrudan bu dizeye gönderme yapar: "Biz de onun soyundanız." Aşağıda, şiirin özgün Yunancasından George R. Mair'in 1921 tarihli İngilizce düzyazı çevirisi üzerinden aktarılan tam açılış bölümü yer alır.

PHAINOMENA: ZEUS'TAN BAŞLAYALIM

Zeus'tan başlayalım; ölümlüler olarak biz onu hiçbir zaman anmadan bırakmayız; insanların bütün sokakları ve bütün pazar yerleri Zeus'la doludur; deniz de dolu, limanları da; her zaman hepimizin Zeus'a ihtiyacı vardır. Çünkü biz de onun soyundanız; ve o, iyiliğiyle insanlara uğurlu işaretler verir ve halkı çalışmaya uyandırır, onlara geçimlerini hatırlatarak. Toprağın öküz emeği ve çapa için ne zaman en iyi olduğunu, mevsimlerin hem ağaç dikimi hem her türlü tohum ekimi için ne zaman elverişli olduğunu bildirir. Çünkü göğe işaretleri yerleştiren, takımyıldızları belirleyen, ve yıl için hangi yıldızların insanlara mevsimlerin doğru işaretlerini vereceğini tasarlayan, her şeyin eksiksiz büyümesi için, bizzat kendisiydi. Bu yüzden insanlar onu daima ilk ve son olarak tapınır. Selam sana, ey Baba, büyük harika, insanlara büyük nimet. Selam sana ve Eski Soy'a! Selam size, ey Muzalar, hepiniz nazikçe! Ama bana da, duamın karşılığında, tüm ezgimi, gerektiği gibi, yıldızları anlatmaya yöneltin.

Onlar, hepsi bir örnek, sayıca çok olsalar da her biri kendi yolunda başka olsa da, göğün üzerinde her zaman, sürekli olarak sürüklenirler. Ama Eksen bir parça bile kaymaz, değişmeksizin sonsuza dek sabittir, ve ortasında toprağı dengede tutar, ve göğün kendisini çevirir.

Eksen her iki yanında iki Kutup'ta sona erer, ama bunlardan biri görünmez, öteki ise kuzeyde okyanusun yükseğinde bize bakar. Onu çevreleyen iki Ayı birlikte döner — bu yüzden onlara Arabalar da denir. Şimdi, her biri başını öbürünün yanına doğru tutar, ve daima omuz omuza taşınırlar, omuzları üzerinde dönüşümlü olarak çevrilerek. Eğer öykü gerçekse, Girit'ten, büyük Zeus'un isteğiyle göğe çıktılar, çünkü o eski günlerde İda Dağı yakınında kokulu Dikton'da çocukken oynarken, onu bir mağaraya koyup bir yıl boyunca beslediler, Diktaion Kuretleri Kronos'u aldattığı sırada. Şimdi, birine Kynosura adı verilir, ötekine Helike. Akhalar denizde Helike'yle gemilerini hangi yöne süreceklerini kestirir, ama ötekine Fenikeliler denizi geçerken güvenirler. Ama Helike, gecenin en erken saatinde büyük görünerek, parlak ve fark edilmesi kolaydır; öteki ise küçüktür, ama denizciler için daha iyidir: çünkü onun tüm yıldızları daha küçük bir yörüngede döner. Onun rehberliğiyle, Sidon halkı en dosdoğru rotayı tutar.

Aralarında, sanki bir nehrin kolu gibi, harika biçimde Ejderha döner, sonsuzca kıvrılarak her yana; onun kıvrımının her iki yanında Ayılar taşınır, ki onlar mavi denizden daima kaçınır.